Het blijft een dankbaar onderwerp van gesprek.. daten! Op de een of andere manier zijn mijn date verhalen voor mijn vriendinnen altijd een heerlijk momentje van vermaak.
Hoewel ik na de debacles van vorig jaar het eigenlijk wel prima vind en er eigenlijk ook niets noemenswaardigs heeft plaatsgevonden in datingland, kan ik het natuurlijk niet laten om nieuwsgierig te zijn. En dan is het gelijk hommeles.
Het resulteerde in eerste instantie in vrij weinig aangezien dit een typisch geval is van 'niet zo van de whatsapp'. Elke vrouw zal dit ongetwijfeld herkennen, wij typen zoals we praten, heule verhalen. Het antwoord op de vraag ' Hoe was je dag?' is nooit alleen maar 'Goed!'.
Nee, nee.
Dat gaat altijd gepaard met de uitleg waarom die dag dan zo goed was.
Minimaal.
Mannen daarentegen kunnen volstaan met een 'Prima'. Hoe ze dat doen weet ik niet maar ze doen het.
Bij mij, en met mij meerdere weet ik uit zeer betrouwbare bronnen, komt er een soort waterval aan woorden die het niet kunnen laten en er uit móeten.
Fair enough, verschil moet er zijn.
De verwachtingen worden daardoor bijgesteld om teleurstellingen te voorkomen en de analyses over waarom hij dit nou zegt, of juist niet, worden met diverse vriendinnen gemaakt. Je moet toch wat hebben om over te praten tijdens de lunch, pauze, etentje, drankje of gewoon op, jawel, whatsapp.
De nieuwsgierigheid wordt er echter niet minder om. Dus tijdens een gezellige avond met wat drankjes floepte ik er op whatsapp uit 'Wanneer gaan wij dat drankje doen?'. Doodeng.
Met wat alcohol in mijn systeem wordt mijn 'eerst-denken-dan-praten' omgezet in 'eerst-praten-dan-denken'. Op het moment hilarisch, the day after not so much.
Anyway, dat had in een klein drama kunnen resulteren maar in dit geval pakte het goed uit. Dacht ik.
Een paar weken later was dat drankje nog steeds niet genuttigd en die agenda van de andere partij waarschijnlijk heel erg zoek. Dan komt het credo 'graag of niet' langs en doen we heel stoer alsof het ons niets uitmaakt. Maar oh wee als daar dan het appje komt met de vraag of we toevallig al plannen hebben voor het weekend.
Het 'we' en 'ons' is gebaseerd op de analyses gemaakt met medestanders in dit soort situaties waarin wij allen, je weet zelf wie je bent, in hetzelfde gedrag vervallen.. everytime.
Lang verhaal kort (zie je wat ik bedoel?), die date kwam er.
Met cocktails.
Goed plan.
Behalve dat er een cocktail te veel was.
Minder goed plan.
Daarna volgde zoenen, giechelen, iets met bijna omvallen, fietsen en draaierig. In die volgorde, de minor details daar gelaten. Desalniettemin was het een succesje.
Tweede date, by daylight.
Zonder cocktails.
Maakt alles een stuk enger zeg ik je. Vooral dat awkward moment van gedag zeggen.. What to do?
Dacht hij vast ook.
Gelukkig was het afscheid en contact daarna zo vaag dat ik weer genoeg heb om te analyseren en mijn vriendinnen te amuseren.
Geen idee wat hij er van vond. Maar echt.
Een halve afspraak voor een deel 3 is gemaakt. Maar inmiddels geen zin meer in de hersenspinsels, analyses of 'regels'.
Welke regels? Ik-heb-als-laatste-wat-gestuurd-dus-nu-is-hij-aan-de-beurt and many more.
Die 'regels'.. Daten.. wat een gedoe!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten